محوریت حقوق بینالملل بشردوستانه، مخاصمات اعم از بینالمللی و غیر بینالمللی است و ستونفقرات آن کنوانسیونهای چهارگانه جنوا و پروتکلهای الحاقی آن است. این اسناد هر روز مهمتر شده و در هدف خود یعنی کاهش الام بشری نیز با کمی تساهل، موفق بوده است و بدین منظور هم نیاز به نشان دادن بیطرفی خود برای طرفین مخاصمه است و هم پناهگاه بودن به قربانیان جنگ و یگانه راه آن نشانهای ذکر شده در این اسناد است.
با وجود حادث شدن مسائل جدید، از جمله نیروهای چندملیتی و تکنولوژی جدید جنگی، این اسناد – با توجه به عرفی شدن آنها و نیز وسیع بودن قلمرو – جوابگو بوده و خلأ شدید حس نمیشود البته با تغافل به مسئله هوشمصنوعی خودکار.
در این مقاله، اهمیت کنوانسیون های جنوا مسجل گشته و نشانهای مندرج آن و نیز پروتکل الحاقی سوم، مهم ارزیابی شده و نیروهای چندملیتی و تکنولوژی جدید جنگی – با استثنائی – وارد قلمرو این اسناد دانسته شده است. یعنی این اسناد بر آن دو مورد – در صورتی که مخاصمه باشد – حاکمیت دارد. این تحقیق، تحلیلی-توصیفی- اسنادی بوده و در آن از نوشتهها و نظریههای متخصصین حقوق بینالملل بشردوستانه و اعضای کمیته بینالمللی صلیب سرخ استفاده شده است.
برای دانلود متن کامل مقاله، اینجا کلیک کنید!
بیشتر بخوانید
تأثیرات قطع کمکهای آمریکا به افغانستان
بار دیگر بر ممنوعیت کار زنان در موسسات غیر دولتی تاکید شد
پیامدهای منع فعالیت سازمانهای بینالمللی و موسسات خارجی در افغانستان